Een artikel, overgenomen uit het tijdschrift "Ons Dorp". Deze artikels worden gepubliceerd met het akkoord van de nabestaanden van Dhr. Jerome Vercammen.

Rond 1830 was het uitzicht van Hamme-Zogge niet zoals nu. Het was meer een echte wildernis. Geen enkele verharde bestrating, behalve de baan Waasmunster - Dendermonde, aangelegd door de regering van Keizer Napoleon. Ze was eerder een krijgsbaan waarlangs wel enkele hoeven stonden, en huizen van begoede burgers.

Er was toen ook midden Zogge een afspanning - herberg, waar de vrachtvoerders en de postkoets hun paarden konden afspannen, voederen en laten rusten. Ook de reizigers konden er uitrusten. Die afspanning droeg de naam "In de Zog" vermeld op een metalen uithangbord, waarop een varken (zeug) - in de volksmond een zog genoemd - was geschilderd. Volgens de overlevering is zo de naam "Zogge" ontstaan. Het originele uithangbord met jaartal 1831, hangt nog steeds op dezelfde plaats aan het huis, Heirbaan 27, van Jerome Vercammen, die dit goed verzorgt.

Alle andere wegen waren van aarde zand en modder, waarlangs schamele huisjes en hutten van werkmensen, en enkele hoeven van begoede en minder begoede landbouwers stonden. De kleine man kwam aan zijn schamele kost door werk bij landbouwers, eigen akkerbouw, en wildstroperij. Er was ook veel moeras, waarvan thans nog een gedeelte is overgebleven, namelijk "De Moernen". Nog een ongeschonden stukje natuur van het oude Zogge.

De plaats waar nu de kerk staat en daarachter, was destijds een groot eikenbos, met eikenbomen en struikgewas, essenbomen en andere houtsoorten. De plaats achter de kerk, draagt heden nog de naam "Den Bos" in de volksmond. De Kerkstraat, thans "Zoggestraat" was een brede dubbele aardeweg, tot op de plaats waar nu de Kerk staat, en die daar uiteen liep in een enge aardeweg naar de Meerstraat en één door het bos, waarlangs enkele schamele hutten stonden. In de Kerkstraat was toen reeds de gekende herberg "De Paal", waar een bakker woonde. De naam "De Paal" was naar het werktuig van de bakker waarmee hij het brood in de oven schoof en het er uittrok, dat was een paal. Over deze herberg zal later nog meer verteld worden.

Zo ook was de "overloopakkers" eveneens een dicht beboste plaats van eeuwenoude beuken en kastanjebossen, waartussen ook een enge aardeweg liep, waarlangs eveneens enkele hutten stonden van werkmensen. Er was ook een herberg "De Pijprokers". Nu nog staat er een oude lindeboom waaraan een kapelletje van Onze Lieve Vrouw bevestigd is. Een legende zegt dat het kapelletje bij een overstroming van de Durme daar is aangespoeld en door vrome handen, aan de lindeboom is bevestigd.

Ook de naam "overloopakkers" is ontleend aan die overstroming. Ook in de Meerstraat, Ekelbeke en Hooigat was dezelfde toestand.

Later meer daarover. ('t vervolgt)