Een artikel, overgenomen uit het tijdschrift "Ons Dorp". Deze artikels worden gepubliceerd met het akkoord van de nabestaanden van Dhr. Jerome Vercammen.

De Meerstraat is een deel van Kerkelijk Zogge.
In het oude Zogge was de Meerstraat wel het belangrijkste deel. Bij de bouw van de kerk, welke klaar was in 1849, was er tussen Zogge en Meerstraat heel wat betwisting om akkoord te komen, voor de plaats waar de gemeenschappelijke kerk moest komen. Tenslotte was het de plaats meer naar Zogge toe, dicht bij grote baan. Heel wat mensen uit de Meerstraat waren daar nooit akkoord mee.
Maar ze kwam er. En zo kwam te Zogge met de grote baan en de kerk meer ontwikkeling.

Tot na de oorlog 14-18 waren er 6 herbergen in de Meerstraat: namelijk één in de rottenen, achter de hoeve De Bruyne, laatst bewoond door Karel van Hecke en Tuur Van Goethem. Midden in de Meerstraat hadden we "Cairo" (later hierover meer), vroeger bewoond door Petrus Waterschoot, en laatst door Baziel Achten. Dan op de hoek "Boterhaard", hadden wij "De Kroon", vroeger bewoond door François van Dender, en daar tegenover de herberg en winkel van Puylaerts, laatst bewoond door Louis Van Kaer. Dan hadden we op het hof Waterschoot de herberg "In de smidse", toen was er op die hoeve een hoefsmederij. De laatste smid was Leon De Ridder. Dan was er nog een voor de smidse, bewoond door René Aendenboom, die er velomaker was. Dan hadden we nog een op de hoek om naar Hamme te gaan dat was destijds herberg "Den Blauwenhoek" en winkel, bewoond door Hypolliet Baert, later bewoond door Roger Tempels - De Schepper, en thans bewoond door Georges Verlee, die er heel wat verandering aanbracht, ook de winkel is verdwenen. Deze laatste herberg is nu nog de enige die overblijft van de zes in de Meerstraat. Verder op Lippeveld hadden we dan nog de herberg "In Amerika" (later meer daarover) en nog de herberg "Terras". Ook deze beide zijn verdwenen. De Meerstraat was in vroeger tijden een wijk van rijke boerenfamilies, die zeer veel hebben bijgedragen tot het bouwen van onze kerk.

Met de zes herbergen werd er dan ook heel wat Zeels oud bier gedronken. De heer Louis De Smet was de brouwer, en deze kwam dan regelmatig met een rijtuig (de auto van toen) naar de Meerstraat om zijn klanten - herbergiers te bezoeken. De mannen kenden heel goed het rijtuig van mijnheer Louis, en wanneer dit gesignaleerd was, ging het nieuws door tot de in het veld werkende mannen, die dan prompt hun werk lieten staan, en naar de herbergen togen, waar mijnheer Louis dan wel enkele glazen Zeelse ouden ten beste gaf.

Ook was er in de Meerstraat een brouwerij en jeneverstokerij, namelijk bij August Moens, op het hof thans bewoond door Albert Vermorgen. Nog overblijfselen van deze brouwerij zijn er te zien.

De heer Frans Moens was missionaris in Amerika, en de heer Henri Moens, zoon van August, was ingenieur in China. Op terugreis uit China, was hij bij zijn neef Frans; de missionaris, en tijdens een uitstap per auto verongelukte hij. Wellicht een der eerste dodelijke ongelukken inde autogeschiedenis. Zo zag de heer Henri Moens zijn vaderland niet meer terug. Pol Moens, nog een broer van August, was ook uitgeweken naar Amerika, en toen hij terug naar België kwam, bracht hij uit Amerika een twintigtal wilde paarden mee naar de Meerstraat. Deze paarden waren een hele attractie voor de buurt, en ja ze werden daar door de Meerstraatste cowboys wel getemd, en tot bruikbare paarden, onder leiding van Pol Moens omgetoverd. In die tijd waren er veel paardenkoersen, en Pol wist met deze paarden meerdere koersen te winnen.

In de Meerstraat stond sinds ongeveer 1780 een klein kapelletje, en dit op het hof der herberg Puylaert daar waar nu weduwe Goeman woont. Dit kapelletje was toegewijd aan Onze Lieve Vrouw. In de jaren 1892-93 werd er een nieuwe grotere kapel gebouwd, welke er nu nog staat.
Het oude kapelletje werd afgebroken, en de stenen van de afbraak werden gebruikt bij de bouw van de nieuwe kapel.
Heel de Meerstraat hielp hierbij. In 1894 kwam.dan deze nieuwe kapel klaar, en datzelfde jaar werd ze door Z.E. de Bisschop ingewijd. Het spreekt vanzelf dat er veel volk was.

Die dag was er ook een lied.gewijd aan de kapel. Hieronder volgt nog een strofe, ons overgemaakt door Mevrouw Jeanette De Clercq, van de boterhaard, welke reeds de gezegende ouderdom van 95 jaren heeft en ze is goed op weg om 100 jaar te worden maar nu de tekst:

De klok zal bim bom spelen,
en roepen ons bijeen.
Dat zal ons nooit vervelen,
hier te bidden, ondereen.
Bij het sterven van ons vrienden, man of vrouw,
zal men hier elkaar vinden,
in de rouw.

De kapel. bevat een altaar en een ruimte met bidstoelen voor een 20-taL personen, en daar komt men samen om bij een sterfgeval het rozenhoedje te bidden. Deze kapelhistorie werd ons overgemaakt door de 95 jarige Jeanette, die ons ook nog vertelde dat er een ijzeren hekje was dat het oude kapelletje afsloot. Op dit hek was een koperen bol, waarop een kindje Jezus met kruis gezeten was, en dit kindje Jezus met bol, is waarschijnlijk aan de bisschop aangeboden als gedenkenis. Ook zij heeft destijds stenen gedragen van de oude kapel naar de bouw van de nieuwe.

Zij sprak ons ook over de vroomheid van de mensen van toen ook nog van haar goede en godvruchtige moeder.

De grond waarop de kapel staat is destijds geschonken door de heer Louis De Bruyne, en de kapel is door al de ingezetenen van de Meerstraat betaald.

Dat er in de Meerstraat nog zuivere gezonde lucht is, bewijzen de vele meer dan 90-jarigen die er geweest zijn. Stippen wij aan: Pierre Van Haver en zijn echtgenote, Leonie Peeters, beiden een einde in de negentig, Louis Audenaert, Desiré Audenaert, Mevr. Emerance Van Cleemput, en Johanna Sterck, Mevrouw Celestine Windey was reeds 99 jaar en enkele maanden, en nog goed te been. Reeds was men doende om haar 100ste jaar te vieren, toen ze onverwacht overleed.
Nu hebben we nog Jeanette De Clercq. Wij hopen over 5 jaar haar 100ste jaar te mogen vieren. Ook zij hoopt dat, maar ze voegt er aan toe, dat ze steeds bereid is als de Heer haar roept.

Thans verdwijnt stilaan de "oude" Meerstraat, door de vele nieuwe huizen. Het wordt een schone wijk, waar het gezellig en gezond is om wonen. Later meer over deze straat.