Een artikel, overgenomen uit het tijdschrift "Ons
Dorp". Deze artikels worden gepubliceerd met het akkoord
van de nabestaanden van Dhr. Jerome Vercammen.
De Oostenrijkers
In de loop der
tijdens is België door zijn ligging steeds het mikpunt
geweest van vreemde bezetters en zo hebben onze
voorouders, zowel Vlamingen als Walen, eeuwenlang een
wanhopige strijd gevoerd om de vrijheid.
België kwam in 1748 onder Oostenrijks bewind tot de
dood van de landvoogd Karel van Loreinen en van
Keizerin Maria Theresia van Oostenrijk.
Tot 1780 ging alles goed en België kende, ondanks het
feit dat de Schelde afgesloten was door de Hollanders,
een zekere welstand.
Keizer Jozef II volgde zijn moeder Maria Theresia op.
Onder zijn bewind ging het niet meer zo goed.
België onafhankelijk!
De Belgen wilden hun
onafhankelijkheid. Van der Noot en Van der Vonck, twee
volksleiders, maanden het volk aan tot vrijheidsstrijd
en zij brachten een klein leger onder leiding van een
oud officier Van der Meersch uit Menen op de been. Zij
rukten op naar Turnhout en versloegen er na een harde
strijd de Oostenrijkers in 1789 en verjoegen de
Oostenrijkse garnizoenen.
De onafhankelijkheid der Belgische staten werd te
Brussel uitgeroepen in 1789. De vreugde der Belgen was
groot. Maar bij de inrichting van het vrije land kwam
er verdeeldheid onder de Belgen en zo slaagden de
Oostenrijkers er in om ons land opnieuw onder hun
heerschappij te brengen.
La République Française
In 1790 overleed
Keizer Jozef II zijn broer Leopold II volgde hem op.
Onder Leopold II ging het weer beter met ons land.
In 1792 echter vielen de Franse Republikeinse
omwentelaars België binnen.
De Franse generaal Dumourier versloeg de Oostenrijkers
bij Jemappes in 1792 en België kwam onder Frans
bewind. Generaal Dumourier verklaarde in een
proclamatie België vrij. Hij streed voor de vrijheid
der volkeren. Hij beloofde de Belgen vrije
verkiezingen en de oprichting van een Belgische
republiek naar het voorbeeld van Frankrijk.
Van der Noot, Van der Vonck en Van der Meersch werden
als volksleiders voorgesteld. De Belgen, zowel Walen
als Vlamingen, kregen weer hoop en er heerste grote
vreugde in het land.
Maar….het was slechts ijdele hoop. Te Parijs dacht men
er anders over. Dumourier werd naar Parijs geroepen,
en België werd, in plaats van vrij te zijn, bij
Frankrijk ingelijfd. En toen begon een nieuwe
lijdensweg.
Schrikbewind van de Jacobijnen
De Jacobijnen waren
baas in de Franse Republiek. Zij voerden een waar
schrikbewind. Edellieden werden gevangen gezet en de
guillotine werkte voortdurend. De priesters moesten de
eed van trouw aan de Republiek afleggen. Maar de grote
meerderheid der priesters weigerde dit. Dan werden
erediensten en plechtigheden van de godsdienst
verboden. Priesters moesten zich verbergen of werden
gevangen genomen, verbannen of gedood. In het geheim
werd door de voortvluchtige priesters mis gelezen,
huwelijken ingezegend, kinderen gedoopt en zomeer.
Zwart goed
De kerken werden
gesloten en geplunderd. De kerkelijke goederen werden
verbeurd verklaard en openbaar verkocht. Zo kwamen
grote landerijen en gebouwen onder de notarishamer.
Deze verkopingen werden door het volk als zwart goed
bestempeld. Geen enkele rechtgeaarde burger wilde deze
goederen kopen.
In die tijd hebben onze landbouwers door hun
rechtschapenheid wel een kans gemist. Ze hadden nu de
kans om de landerijen, die ze voor veel pachtgeld
bewerkten te kopen, maar ze durfden niet, en zo kwam
het land weer in handen van een nieuwe ploeg die op
hun beurt de brave landbouwers uitbuitten.
Lotelingen
Onze jongelingen
werden door loting opgeroepen om voor de Republiek te
strijden. Zij verborgen zich in de bossen om aan de
krijgsdienst van de bezetter te ontkomen. Ze werden
dan ook vervolgd en bij hun aanhouding als deserteurs
bestraft. In de bossen en bij de voortvluchtige
jongelingen groeide het verzet en kwam men bijeen om
een opstand te organiseren.
De strijd om de
vrijheid smeulde weer bij het Belgische volk.
door Jerome Vercammen.