Zogge - Het Boek

Een boek over kerk en pastoors, verenigingen en klompenmakers.

Zogge

Van verleden tot heden.

Cyriel Vercammen

Door de Parochiale Werken van Hamme-Zogge wordt nu een boek uitgegeven over het wel en wee van deze parochie door de jaren heen. Cyriel Vercammen, geboren en getogen Zoggenaar heeft met veel liefde en zorg dit rijk geïllustreerd boek samengesteld.

Het boek wordt ingezet met de geschiedenis en ontstaan van de kerk van Zogge, op die manier laat hij iedereen kennis nemen van de bewogen historiek van de parochie. Dan volgt een lijst van de pastoors met foto's, kerk en klokken, kloosterlingen, kapellen, priesterwijdingen.

Er is ook een onderwerp onderwijs waarin oude schoolfoto' s worden getoond. Onderwijzers krijgen hier ook een plaats. Aandacht ook voor het verenigingsleven met de H. Hartbonden, Landelijke Gilde, toneelvereniging “Door eendracht saamgebracht", de fanfare en houten muziek, de piste van Zogge, vergane glorie en kaatssport. De bolders maatschappij is er ook in opgenomen. Allerlei feestelijkheden komen eveneens aan bod: folklore en kermissen, allerlei jubilarissen. Blokmakers - Van Goethem en Van Puymbroeck - zijn ook te zien. Verder oude straatzichten, boerderijen en landelijke taferelen. Ook oorlogsherinneringen worden opgehaald.

Verantw. Uitgever: Parochiale Werken - Hamme-Zogge.

"Er is een plekje op aarde, dat ons dierbaar blijft tot in het graf." een huisje, dat ons dierbaar blijft, hetzij hut of paleis, waaraan de zoete herinneringen van ons leven verbonden zijn. Dit plekje is ons dorp..."

Casimir Fierens

Dit "Zogge - van verleden tot heden" zal een blijvende herinnering zijn van al wat er vroeger was.

Een beeld scheppen van vervlogen jaren met een verfrissende kijk op het wel en wee van toen, overschaduwd door de vele generaties die hun stempel gedrukt hebben op het Zogse leven en er niet meer zijn, is het doel van dit naslagwerkje. Toch blijft het de moeite waard om (opnieuw) kennis te maken met deze unieke verzameling foto's waardoor u stap voor stap uw dorpsgemeenschap herkent of leert kennen.

Een intens verenigingsleven, een verering voor hun Kerk en Heer, een gevoel van samenhorigheid, gebonden zijn en kunnen rekenen op elkaar zijn enkele van de vele facetten die, na het doornemen van dit geïllustreerd boek, een misschien weemoedige herinnering zullen laten over wat vroeger was. Het zal tevens een stimulans zijn om dit rijk verleden te bewaren en nu bewuster te leven.

Tot slot, maar niet het minst belangrijkste, het oude boerenleven en het natuurschoon. Enkele plekjes zijn bewaard gebleven, andere kunnen alleen verder leven in onze herinnering waarbij dit boek een enige kans biedt om het ; vergeten prachtlandschap terug in ons beeld op te roepen.

Wordt dit alles niet verwoord in volgend gedicht van René De Clercq? (uit: "Daar is maar één land dat mijn land kan zijn")

Daar is maar één land, dat mijn land kan zijn,
daar rukt niet de Rhóne, daar stroomt niet de Rijn,
daar vloeit maar de Leye en de Scheld' die brandt,
daar is maar één Vlaandren, 't is mijn land!

Daar is maar één land, dat mijn land kan zijn,
daar is maar één vreugd, daar is maar één pijn,
daar is maar één liefde, daar is maar één haat,
daar is maar één Vlaandren en 't vergaat. (

Daar is maar één land, dat mijn land kan zijn,
het groeit naar de daad, en die daad is mijn;
het wordt in de wereld veel of niets,
daar is maar één Vlaandren, en 't is Diets!